صفر تا صد آشنایی با استیبل کوین ها و مزایا و معایب آنها

3

ارزهای رمزنگاری شده مانند بیت کوین و اتریوم وقتی در برابر ارز فیات قیمت گذاری می شوند، دارای نوسان قیمتی هستند. این نوسانات قابل پیش بینی است، زیرا فناوری بلاک چین هنوز بسیار جدید بوده و بازار ارز های دیجیتال نسبتاً کوچک است.

وجود نوسانات قیمتی در ارز های رمزنگاری شده، آن ها را به سرمایه گذاری های خطرناک تبدیل کرده است.چون در زمان اتمام معامله، ارزش کوین ها می تواند به طور قابل توجهی بیشتر یا کمتر از زمان ارسال آن ها باشد.

اما استیبل کوین ها چنین مشکلی ندارند. این دارایی ها حرکت ناچیز قیمت را مشاهده کرده و ارزش دارایی اساسی یا ارز فیات را که از آن ها تقلید می کنند را از نزدیک پیگیری می کنند. به این ترتیب، آنها به عنوان دارایی های امن و مطمئن در میان بازار های ناپایدار  محسوب می شوند.

در این مقاله به توضیح مفهوم استیبل کوین هاو انواع آن می پردازیم. همچنین علت ثبات قیمت ارزهای فیات و مزایا و معایب کوین های پایدار را بررسی می کنیم. پس تا انتهای مطلب با من همراه باشید.

فهرست عناوین :

ماهیت استیبل کوین ها ( Stablecoins ) چیست؟

استیبل کوین ها (Stablecoins) دارایی های دیجیتالی هستند و طوری طراحی شده اند که ارزش ارز های فیات مثل دلار یا یورو را تقلید می کنند. آن ها به کاربران اجازه می دهند تا با حفظ ثبات قیمت، ارزشی را در سراسر جهان به صورت ارزان و سریع منتقل کنند. اگر بخواهیم به طور خلاصه بگوییم:

  1. استیبل کوین ها در واقع ارز های رمزنگاری شده ای هستند که سعی می کنند ارزش بازار خود را به برخی از مراجع خارجی مرتبط کنند.
  2. کوین های ثابت ممکن است به قیمت ارزی مانند دلار آمریکا یا کالایی مثل طلا وابسته باشند.
  3. ارز های دیجیتال باثبات، قیمت خود را از طریق پشتوانه ها و مکانیزم های الگوریتمی خرید و فروش دارایی مرجع یا مشتقات آن تعیین می کنند.

با اینکه بیت کوین همچنان محبوب ترین ارز دیجیتال محسوب می شود، ولی همچنان نوسانات قیمتی بالایی دارد. به عنوان مثال، در نوامبر سال گذشته از سطح قیمتی حدود 5950 دلار،  به بالاتر از 19،700 دلار در ماه دسامبر رسید و سپس حدود دو سوم کاهش یافت و در اوایل فوریه به 6900 دلار رسید. البته قیمت روزانه آن هم خیلی بالا و پایین دارد. بیت کوین معمولا در عرض چند ساعت بیش از 10 درصد در نوسان است و این اتفاق یک امر عادی محسوب می شود.

این دسته نوسانات کوتاه مدت باعث شده تا بیت کوین و سایر ارز های رمزپایه محبوب برای استفاده روزمره توسط مردم چندان مناسب نباشند. اساساً، یک ارز باید به عنوان واسطه برای تبادل وجوه و یک منبع ذخیره ارزش پولی باشد و ارزش آن باید در بازه های زمانی طولانی مدت نسبتاً ثابت بماند. اگر معامله گری نتواند پیش بینی کند که یک ارز دیجیتال خاص به چه قیمتی می رسد، پس آن را خرید و فروش نمی کند.

در حالت ایده آل، یک کوین دیجیتال باید قدرت خرید خود را حفظ کرده و دارای کمترین نوسان ممکن باشد و در عین حال به اندازه کافی کاربران را تشویق به خرج کردن توکن ها کند. استیبل کوین ها راه حلی برای رسیدن به همچین رفتار ایده آل ارائه می دهند.

[us_image image=”15486″ size=”full” align=”center”]

آیا استیبل کوین‌ ها روی ارزش کریپتوکارنسی ها تاثیر می ‌گذارند؟

مدت هاست که ارز دیجیتال باثبات در فضای رمز ارز ها به وجود آمده اما در سال ‌های اخیر استیبل کوین حضور پررنگ ‌تری داشته‌است. بسیاری از افراد می خواهند بدانند استیبل کوین چیست و چه تاثیری بر بازار رمز ارز ها دارد؟ در جواب این سوال می‌توان گفت ارز دیجیتال باثبات براساس دارایی‌ هایی مانند دلار آمریکا پشتیبانی می‌شود.

با توجه به نام گذاری این ارز دیجیتال، استیبل کوین برعکس بقیه ارز های دیجیتال، ماهیت پایداری دارد. مثلا بیت‌ کوین به علت نوسانات بالایی که دارد ممکن است از نظر مردم گزینه خوبی برای سرمایه گذاری بلند مدت باشد؛ اما معمولا راحت‌ترین روش پرداخت به حساب نمی ‌آید. استیبل کوین نه تنها مورد توجه معامله گران خرده ‌فروش است؛ بلکه از سوی سرمایه ‌گذاران موسسات بزرگ نیز حمایت می شود.

به طور کلی می توان گفت که استیبل کوین ‌ها جایگزین مناسبی برای ارز های فیات هستند و بر بازار رمز ارز ها تاثیرات مثبتی دارند. همان طور که قبلا اشاره کردیم، نوسانات بسیاری بر بازار ارز های دیجیتال حاکم است. پس دقت کنید که سرمایه‌گذاران در طول این نوسانات قیمتی، ارز دیجیتال باثبات را ترجیح می دهند.

دلیل ثبات قیمت ارز های فیات

دو دلیل اصلی برای ثبات قیمت ارز های فیات وجود دارد. یکی دارایی‌ های پشتوانه این ارز ها و دیگری، رفتار بازار با کنترل مقامات دولتی مثل بانک‌ های مرکزی است. وقتی که ارز های فیات با یک دارایی مثل طلا پشتیبانی می‌شوند، ارزش آن ها از نوسانات شدید در امان می‌ ماند. حتی در مواردی که ارزش ارز های فیات با نوسانات شدید مواجه می ‌شود،‌ بانک‌ های مرکزی وارد عمل می‌شوند و با کنترل عرضه و تقاضا، ارزش ارز را ثابت نگه می‌دارند. اکثر ارز های دیجیتال این دو ویژگی را ندارند؛ آن ها هیچ پشتوانه‌ای نداشته و نهاد مرکزی وجود ندارد که در موقع ضروری قیمت را کنترل کند. استیبل کوین‌ ها فاصله بین ارز های فیات و رمز ارز ها را پر می‌کنند.

محدودیت ‌های کلی استیبل کوین ها

با وجود مزیت‌های بسیاری که استیبل کوین دارد، این ارز دیجیتال باثبات هنوز نوظهور بوده و قبل از اینکه سرمایه خود را به استیبل کوین‌ها بسپرید، باید اطلاعات لازم را کسب کنید. ممکن است استیبل کوین شما در حوزه خاصی مورد پذیرش و استقبال قرار نگیرد و درنتیجه دچار نوسان بیشتر و حتی سقوط شدید شود.

بعضی اوقات این اتفاق افتاده که استیبل کوین‌ها بر اساس مسائل حقوقی حوزه مورد فعالیت خود، زیر سوال می‌روند. در واقع منتقدان در تلاش هستند که معیار مستقلی، برای بررسی ارز دیجیتال باثبات تعیین کنند. پس حواستان باشد که حتی استیبل کوین‌ ها هم دارای محدودیت‌ها و مشکلاتی هستند.

[us_image image=”15487″ size=”full” align=”center”]

مزایا و معایب استیبل کوین ها

جوانب مثبت:

مزیت اصلی کوین های پایدار توانایی بالقوه آن ها در تأمین وسیله مبادله ایست که ارز های دیجیتال را تکمیل کند. از آنجایی که ارز های رمزپایه به دلیل نوسانات بالا قادر به شرکت در برنامه های روزمره مانند عملیات پرداخت نیستند؛ استیبل کوین ها با ارائه سطح بالاتری از پیش بینی و ثبات قیمت، این مشکل را حل می کنند و همچنین با نقش محافظتی در برابر نوسانات، می توانند در ادغام ارز های رمزپایه با بازار های مالی سنتی نقش مهمی داشته باشند.

در حال حاضر، این دو بازار به عنوان اکوسیستم جداگانه در تعامل کمی با یکدیگر هستند. با در دسترس بودن شکل پایدارتر ارز دیجیتال، به احتمال خیلی زیاد شاهد افزایش استفاده از ارز های دیجیتال در بازار های وام و اعتبار خواهیم بود. تاکنون این بازار ها در انحصار ارز های فیاتِ منتشر شده توسط دولت قرار دارند .

علاوه بر سودمند بودن این کوین های پایدار، معامله گران و سرمایه گذاران در معاملات مالی می توانند از پرتفوی خود محافظت کنند. اختصاص دادن درصد مشخصی از پرتفوی به استیبل کوین ها، راهی موثر برای کاهش ریسک کلی سرمایه گذاری است. به همین ترتیب ، این کوین ها می توانند برای “قفل کردن” سود های حاصل از افزایش قیمت ها، بدون نیاز به پرداخت پول مورد استفاده قرار بگیرند.

جوانب منفی:

علی رغم توانایی بالقوه استیبل کوین ها در حمایت از پذیرش گسترده ارز های دیجیتال ، این کوین های پایدار هنوز محدودیت های خاصی دارند. استیبل کوین با پشتوانه ارز فیات نسبت به ارز های دیجتال معمولی کمتر غیر متمرکز هستند، چون یک نهاد مرکزی باید دارایی های این پشتوانه را نگهداری کند. در مورد کوین های با پشتوانه و بدون پشتوانه، کاربران باید به جامعه گسترده و نیز کد منبع  اعتماد کنند تا از دوام سیستم ها مطمئن شوند. این فناوری ها هنوز جدیدند و برای تکمیل شدن به زمان احتیاج دارند.

نحوه کسب درآمد با استیبل کوین

نگه داشتن پول در استیبل کوین در مبادله ارزهای رمزنگاری شده ، راهی کم خطر برای کسب درآمد ر به دست آوردن بهره از موجودی های استیبل کوین است. برای کسب درآمد با استیبل کوین می توانید:

  • از استیبل کوین های خود سود کسب کنید.

این کار را می توان به سادگی با افتتاح حساب در صرافی ارز های رمزنگاری شده و افزودن سود روزانه به دارایی های خود انجام داد. بسیاری از این صرافی ها کارمزد کمی می گیرند.

  • استیبل کوین های خود را وام دهید.

یکی دیگر از راه های کسب درآمد از طریق استیبل کوین ، وام دادن آن ها به وام گیرندگان است.

انواع استیبل کوین ها  (Stablecoins)

چند دسته از کوین های پایدار هستند که هر یک از آن ها به روش های جداگانه ای فرآیند ادغام واحد هایشان را انجام می دهند. استیبل کوین ها قصد دارند شکاف بین ارز های فیات و ارز های دیجیتال را برطرف کنند. سه نوع کوین پایدار وجود دارد که براساس مکانیزم کاری دسته بندی می شوند:

استیبل کوین با پشتوانه ارز فیات

سکه های ثابت با پشتوانه ارز فیات مانند دلار آمریکا، به عنوان وثیقه برای صدور تعداد مناسب کوین های رمزپایه عمل می کنند. انواع دیگر این وثیقه فلزات گران بها مانند طلا یا نقره و همچنین کالاهایی مثل نفت هستند، اما بیشتر کوین های ثابت با پشتوانه فیات امروزی از ذخایر دلار استفاده می کنند. این ذخایر توسط متولیان مستقل نگهداری می شوند و به طور منظم برای رعایت موارد لازم مورد بازرسی قرار می گیرند. Tether (USDT)  و TrueUSD کوین های رمزنگاری مشهوری هستند که ارزشی معادل یک دلار داشته و توسط سپرده های دلاری پشتیبانی می شوند.

محبوب ترین نوع پایدار کوین، Bitcoin است که مستقیماً توسط ارز فیات با نسبت 1: 1 پشتیبانی می شود. البته به آن ها “پول های ثابت با وثیقه فیات” هم می گویند. یک صادر کننده مرکزی (یا بانک) مقداری ارز فیات را ذخیره کرده و متناسب با آن توکن منتشر می کند.

به عنوان مثال، صادر کننده ممکن است یک میلیون دلار نگه داشته و در ازای آن یک میلیون توکن به ارزش یک دلار توزیع کند. کاربران  درست همانطور که با توکن ها یا ارزهای دیجیتال معامله می کنند؛ می توانند آزادانه این معاملات را انجام دهند و دارندگان در هر زمان این امکان را دارند که آن ها را با دلار های خود بخرند.

ولی در اینجا چند ریسک وجود دارد. آن هم این است که در نهایت، باید به صادر کننده توکن ها اعتماد کرد. هیچ راهی برای کاربر نیست که مطمئن شود که آیا صادر کننده وجوه خود را ذخیره می کند یا نه. در بهترین حالت، شرکت صادرکننده‌ی استیبل کوین می تواند اقدام به شفاف سازی از طریق انتشار حسابرسی ها کند.

صرافی بایننس (Binance  ) دو استیبل کوین با پشتوانه ارز فیات ارائه می دهد:  BUSD که با دلار آمریکا و BGBP  که با پوند انگلیس پشتیبانی می شود.

استیبل کوین با پشتوانه کریپتوکارنسی

استیبل کوین های دیگر با کریپتوکارنسی ها پشتیبانی می شوند. از آنجا که ارز دیجیتال ذخیره نیز ممکن است نوسانات زیادی داشته باشد، این نوع استیبل کوین ها “بیش از حد وثیقه” دارند؛ یعنی تعداد بیشتری از توکن ارز های رمزپایه به عنوان پشتوانه برای تعداد اندکی استیبل کوین به کار می روند.

استیبل کوین با پشتوانه ارز رمزنگاری شده، مثل دسته قبلی عمل می کند. با این تفاوت که از ارز دیجیتال به عنوان وثیقه استفاده می شود. ولی از آنجایی که کریپتوکارنسی ها دارایی دیجیتال محسوب می شوند، قرارداد های هوشمند صدور واحد ها را کنترل می کنند.

برای دستیابی به این نوع استیبل کوین، کاربران ارز های دیجیتال خود را در یک قرارداد قفل می کنند و این قرارداد توکن منتشر می کند. کاربران بعداً برای پس گرفتن وثیقه خود باید کوین های ثابت را به همان قرارداد (همراه با سود) بپردازند.

استیبل کوین الگوریتمی (بدون پشتوانه)

استیبل کوین های بدون وثیقه از هیچ ذخیره ای استفاده نمی کنند؛ اما یک مکانیزم کاری مانند بانک مرکزی را برای حفظ قیمت ثابت دارند. این اقدامات مانند چاپ اسکناس توسط بانک مرکزی، برای حفظ ارزش پول فیات است که می تواند با اجرای یک قرارداد هوشمند در یک پلت فرم غیرمتمرکز که به صورت خودمختار اجرا می شود، حاصل شود.

ارز های پایدار الگوریتمی با فیات یا ارز دیجتال پشتیبانی نمی شوند. در عوض، الگوریتم ها و قرارداد های هوشمندی که عرضه توکن های صادر شده را مدیریت می کنند، ثبات قیمت را بر عهده دارند. در واقع سیاست های پولی آن ها شبیه عملکرد بانک های مرکزی در مدیریت ارز های ملی است.

اساسا اگر قیمت زیر قیمت ارز پشتوانه توکن بیاید، یک سیستم استیبل کوین الگوریتمی، عرضه آن را کاهش می دهد. همچنین اگر قیمت از ارزش پول فیات بالا تر رود، توکن های جدیدی برای کاهش ارزش پول پایدار به بازار عرضه می کند.

شاید این دسته از توکن ها را  با عنوان  ”استیبل کوین بدون وثیقه” هم بشناسید. این اسم از نظر فنی اشتباه است؛ چون آن ها وثیقه دارند؛ منتها نه به همان روشی که در دو دسته بندی قبلی به آن اشاره شد. در شرایط نوسانی غیر منتظره، استیبل کوین های الگوریتمی ممکن است نوعی وثیقه برای کنترل حرکت های بی ثبات بازار داشته باشند.

با وجود اینکه که هر استیبل کوین طراحی و ساختار منحصر به فردی دارد، اما بسیار به هم شبیه هستند. آن ها تقریباً همیشه:

  • توسط نوعی سیستم امنیتی پشتیبانی می شوند.
  • عرضه کوین های در گردش را کنترل می کنند.
  • سعی می کنند ارزش‌ خود برای دارایی‌شان دنیای واقعی ثابت نگه دارند.

سخن نهایی

قیمت رمزارز ها نوسانات بسیار بالایی دارد؛ به همین دلیل استیبل کوین ‌ها با هدف ایجاد ثبات در بازار به وجود آمدند. اگرچه کوین های پایدار یک راه فرار امن به نظر می رسند، اما آسیب های وارده به ارز های دیجیتال نیز باید مورد توجه قرار گیرد. چون وقتی نهنگ های بزرگ به سمت بازار حرکت می کنند، می توانند شوک مهمی را به قیمت ارز های دیجیتال وارد کرده و در عین حال خود را در برابر استیبل کوین ها ایمن کنند.

برای معامله گران یا سرمایه گذاران خرد، تغییر دارایی به کوین های پایدار بر قیمت بازار تأثیر نمی گذارد. اما حجوم نهنگ های بزرگ به استیبل کوین ها یا فرار آن ها، این قدرت را دارد که کل بازار را صعودی یا نزولی کند.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.